Formacja

Formacja w SEN ma pomóc w rozwoju wiary, która nie jest oparta na emocjach i zachciankach, ale jest stabilna i wytrwała.

Formacja ma też pomóc rozeznać powołanie na animatora MI i przygotowywać do tej posługi oraz rozbudzić ducha ewangelizacyjnego. Ma ona także pomóc w rozeznawaniu i wypełnianiu swojego osobistego, szczegółowego powołania, jako Rycerza lub Rycerki Niepokalanej. Formacja to proces stawania się coraz wierniejszym uczniem Chrystusa. Trzeba tu podchodzić odpowiedzialnie do swojego życia oraz dobrze przygotować się, aby służyć innym. Formacja ma przygotować do wzięcia większej odpowiedzialności za Rycerstwo Niepokalanej.

Formacja w SEN dzieli się na dwa główne etapy: formację podstawową i formację stałą, a ci, którzy odkryją powołanie do bycia animatorem MI i spełnią odpowiednie wymagania mogą prosić o błogosławieństwo do takiej posługi.

Rekolekcje Ewangelizacyjne Rycerstwa Niepokalanej

Formacja w SEN rozpoczyna się od Rekolekcji Ewangelizacyjnych MI (REMI). Po odbyciu tych rekolekcji i wstąpieniu do Rycerstwa Niepokalanej (najpóźniej podczas REMI) można zgłosić się na formację podstawową w SEN.

Program formacji podstawowej

Formacja podstawowa trwa cztery lata. Podczas każdego roku uczestnicy formacji mają:

  • rekolekcje letnie (10 dni);
  • rekolekcje zimowe (7 dni);
  • spotkania w małej grupie (raz w tygodniu);
  • praktyki duchowe (praktyki są stopniowane, przybywa ich z biegiem formacji; są to m.in.: codzienna modlitwa osobista, codzienna medytacja Słowa Bożego, udział w dodatkowych Mszach św. poza niedzielą i świętami, adoracja Najświętszego Sakramentu, Różaniec, udział w nabożeństwach ogólnokościelnych i franciszkańskich, ćwiczenia duchowe);
  • zadania wyrabiające dobre nawyki związane z życiem religijnym oraz kształtujące charakter;
  • rozmowy formacyjne (skrutynia);
  • lektury;
  • różne dodatkowe, zwykle nieobowiązkowe spotkania.

Kolejne lata formacji podstawowej:

Pierwszy rok formacji to przede wszystkim czas na własną formację, na własny wzrost wiary, na własne nawrócenie. Mniej jest w tym czasie zaangażowania na zewnątrz, żeby dać czas i przestrzeń do osobistego spotkania z Jezusem, doświadczenia wiary.Rozpoczyna się Rekolekcjami Ewangelizacyjnymi MI. Oparte są o kerygmat. Dają możliwość odnowienia fundamentów wiary i włączenia się do Rycerstwa Niepokalanej. Podczas tego roku są także drugie rekolekcje, tzw. Rekolekcje Ascetyczne MI, na których porusza się ważne tematy dotyczące życia duchowego, np. cnoty i wady, modlitwa, etapy życia wewnętrznego, rachunek sumienia. Na spotkaniach w ciągu roku uczestnicy dzielą się owocami odprawianych codziennie medytacji Słowa Bożego i ćwiczeń duchowych.

Drugi rok ma wprowadzić uczestników bardziej w życie Kościoła, a w nim w Rycerstwo Niepokalanej. W pracy nad sobą zwraca się jeszcze większą uwagę na osobistą tożsamość jako katolików i Rycerzy Niepokalanej. Jest tu też zachęta, aby głębiej zastanowić się nad swoim osobistym powołaniem, a także, aby rozejrzeć się wokół siebie, popatrzeć na swoją rodzinę, parafię, znajomych i odkrywać, do kogo Niepokalana chce mnie posłać. Od tego roku uczestnicy rozpoczynają studiowanie Katechizmu Kościoła Katolickiego, który jest omawiany w całości przez kolejne trzy lata. Oprócz tego poznają podstawy nauczania Kościoła na temat apostolstwa świeckich, liturgii, źródeł i celu Kościoła itp., a także otrzymują bardziej systematyczną wiedzę na temat Rycerstwa Nieokalanej i jego miejsca w Kościele.

Ten rok ma głębiej wprowadzić uczestników w charyzmat franciszkański, z którego narodziło się Rycerstwo Niepokalanej. Podejmowane tu tematy, to otwartość na działanie Ducha Świętego, nabożeństwo do Męki Chrystusa, tradycyjne franciszkańskie formy modlitw i nabożeństw, np. Corda Pia, Transitus, docenienie milczenia, w którym spotyka się Chrystusa. Jest tu też czas na poszerzenia swojej wiedzy religijnej, która jest niezbędna każdemu ewangelizatorowi, aby nie głosił herezji. Ten rok jest też czasem, gdy uczestnicy mają już konkretniej zastanowić się, czy chcą pracować dla Rycerstwa Niepokalanej, czy też jako Rycerze iść do innych wspólnot czy ruchów kościelnych. Nie trzeba tu jednak podejmować jeszcze wiążących decyzji.

Tematy podejmowane w tym roku dotyczą głównie tego, co jest istotne przy podejmowaniu posługi animatorskiej i organizowaniu akcji apostolskich, np.: prymat jedności z Chrystusem i modlitwy, jedność, bezinteresowność, wierność Kościołowi, prowadzenie ludzi do sakramentów, współpraca z innymi wspólnotami, ćwiczenia z pisania konferencji, przygotowywania medytacji Słowa Bożego, planowania rekolekcji, dni skupienia i innych akcji, zasady pracy z grupą formacyjną, zaznajomienie z zasadami organizacji SEN, wyjaśnienie z punktu widzenia animatora, tego, co uczestnicy mieli podane podczas formacji.

Po ukończeniu formacji podstawowej uczestnik może poprosić, aby mógł zostać animatorem MI. Animatorem MI może zostać członek SEN, który:

  • ukończył wszystkie lata formacji podstawowej;
  • zaliczył wszystkie rekolekcje przewidziane w programie formacji podstawowej;
  • przepracował ewentualne poważniejsze problemy odkryte podczas formacji;
  • wewnętrznie przyjął ducha MI oraz zasady formacji SEN i treści przekazane podczas przebytej formacji;
  • ma wolę służenia Niepokalanej jako animator MI;
  • ma wystarczającą dojrzałość, aby wziąć odpowiedzialność za innych;
  • postanowił priorytetowo traktować Rycerstwo Niepokalanej i służyć dziełu ewangelizacji w tym duchu.
    Otrzymuje on specjalne błogosławieństwo i Krzyż Misyjny SEN.

Formacja stała

Na formacji stałej są wszyscy animatorzy, którzy otrzymali Krzyż Misyjny SEN oraz inni chętni, którzy ukończyli już formację podstawową w SEN. Formacja trwa do końca życia lub rezygnacji uczestnika. Formacja ta jest potrzebna, gdyż osoby, które są przewodnikami dla innych muszą cały czas samemu się doskonalić: pogłębiać swoją relację z Bogiem i Niepokalaną, uczyć się coraz bardziej kochać , a także rozwijać swoje kompetencje.

Podczas tej formacji członkowie SEN mają spotkania formacyjne raz lub kilka razy w miesiącu oraz powinni raz w roku uczestniczyć w rekolekcjach. Formacja ta jest bardziej zróżnicowana i otwarta. Jej forma zależy od okoliczności. Obowiązują tu jednak praktyki duchowe, które były obecne na formacji podstawowej. Do grup formacyjnych w tym wypadku można zwykle zapraszać też innych członków MI (nie należących formalnie do SEN) lub osoby zainteresowane MI. Podejmuje się tu tematy związane z Rycerstwem Niepokalanej, życiem duchowym, życiem Kościoła, parafii, wspólnoty, itp. Jest tu miejsce na konferencje, warsztaty, spotkania modlitewne, spotkania organizacyjne, itd.